قوله : لانّه محلّ الرّكوب : ضمير در [ لانّه ] به [ ظهر ] عود مىكند . قوله : تشبيه المكلّف من يملك نكاحها : اضافه [ تشبيه ] به [ المكلّف ] از قبيل اضافه مصدر به فاعل بوده و كلمه [ من موصله ] مفعول آن مىباشد و چون مقصود از آن زوجه بوده از اين‌رو ضمير عائد به آن‌كه در [ نكاحها ] است مؤنث آورد شده است . قوله : به ظهر محرّمة عليه ابدا : ضمير در [ عليه ] به [ المكلّف ] عود مىكند . قوله : بنسب : مانند مادر ، خواهر ، دختر ، خواهرزاده برادرزاده و اشباه اينها . قوله : او رضاع : نظير مادر رضاعى و ساير مذكورات نسبى منتهى از رضاع . قوله : قيل او مصاهرة : قائل اين قول مرحوم علّامه حلّى در كتاب مختلف الشيعة مىباشند . و كلمه [ مصاهرة ] مصدر است از باب مفاعله به معناى پيوند و وصلت نمودن كسى با كسى است از طريق گرفتن زن چنانچه خواهر يا دختر كسى را وقتى به ازدواج خويش درآورد گويند مصاهره نمود . قوله : و هو محرّم : ضمير [ هو ] به ظهار راجع است . قوله : و ان ترتّب عليه الاحكام : كلمه [ ان ] وصليّه بوده و ضمير در [ عليه ] به [ ظهار ] راجع است . قوله : لقوله تعالى و انّهم ليقولون الخ : سوره مجادله آيه ( 2 ) . قوله : انّه لا عقاب فيه : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] بوده و در [ فيه ] به [ ظهار ] عود مىكند . قوله : لتعقّبه بالعفو : ضمير مجرورى در [ تعقّبه ] به [ ظهار ] عود مىكند .